Drugi wpis o Karlowych Warach zacznę od clou tego najważniejszego i najpopularniejszego z uzdrowisk Europy, czyli od bijących w mieście gorących źródeł.
W Karlsbadzie znajdziemy 12 źródeł, wokół których zbudowano wspaniałe kolumnady, pełniące funkcję pijalni wód. Co do smaku wody, to choć dziwna, nie ma żadnej, która by „odrzucała”. Wodę pijemy za darmo przez 24 godziny, oprócz źródła nr 1 (Vridlo) zamykanego na noc. Wszystkie źródła znajdują się blisko siebie w centrum miasta nad brzegiem rzeki Tepla (Ciepła), przy każdym z nich podana jest temperatura wody.
Aby kosztować wody mineralne warto zaopatrzyć się w pijałkę, czyli kubek z dziubkiem, nazywany w Karlowych Warach becherką. Nazwa kubka pochodzi od znanego karlowarskiego lekarza Davida Bechera, pochodzącego z rodu Becherów, tego od słynnego likieru. W poprzednim WPISIE pisałam, że po wizycie w Muzeum Becherowki, gdzie kosztowaliśmy trunku z 13 źródła, zakupiliśmy porcelanowe kubki projektu Gustava Bechera przeznaczone do picia likieru. Idealnie sprawdziły się też do smakowania leczniczych wód.
KOLUMNADA UKROP (VŘÍDELNÍ KOLONÁDA)
Na wprost naszego hotelu znajduje się Kolumna Ukrop, nad którą w 1774 roku wybudowano duży barokowy Vřídelní sál, aby stosować zasady lecznicze Davida Bechera, kładącego nacisk na picie wody bezpośrednio ze źródła. W 1975 roku nad źródłem zbudowano nowoczesną, przeszkloną. żelbetową kolumnadę Vřídelní w stylu funkcjonalistycznym.
W oddzielnym pawilonie gejzer Vřídlo tryska do wysokości 12 metrów i uwalnia średnio 2000 litrów wody mineralnej na minutę. Kopuła nad nim wykonana ze szklanych graniastosłupów jest autorstwa rzeźbiarza Jana Fišera i jest symbolem bijącego serca uzdrowiska. Źródło jest obecnie jedynym źródłem wykorzystywanym do kąpieli. Woda Vridla jest zbyt gorąca dla wielu kuracjuszy, dlatego poddaje się ją schładzaniu do 50 i 30°C i rozprowadza do kuracji pitnej do pięciu wazonów źródlanych usytuowanych w sali spacerowej kolumnady. Halę uzupełniają sklepy z ceramiką i pamiątkami, restauracja, informacja turystyczna oraz toalety publiczne.
Vřídelní kolonáda powstała jako most nad rzeką Teplą, a w jej podziemiach znajdują się pomieszczenia, w których w naturalny sposób (proces sedymentacji minerałów) powstają Karlowarskie Kamienne Róże. Pomieszczenia podziemne można zwiedzać w ramach Karlove Vary Card bezpłatnie, ale podczas naszego pobytu nie były udostępnione dla turystów.
W pobliżu Vridlo, u podnóża góry zamkowej znajduje się piękna drewniana kolumnada w stylu szwajcarskim, zbudowana w latach 1882-1883 według projektu wiedeńskich architektów Fellner’a oraz Helmer’a.
KOLUMNADA ZAMKOWA (ZÁMECKÁ KOLONÁDA)
Łazienki Zamkowe, powstały na początku XXI wieku w wyniku przebudowy secesyjnej Kolumnady Zamkowej wybudowanej w latach 1910-1912 według projektu wiedeńskiego architekta Johanna Friedricha Ohmanna. Niestety nie są one powszechnie dostępne, tylko dla wewnętrznych klientów.
KOLUMNADA TARGOWA (TRŽNÍ KOLONÁDE)
W kolumnadzie znajduje się kilka źródeł, zaczynamy od Pramen Karla IV (Źródło Karola IV) – 64 oC, zwanego pierwotnie Žrout (Żarłok). Źródło wybijało już w średniowieczu w okolicach historycznego rynku pod Wieżą Zamkową. Według legendy przy tym właśnie źródle leczył chore nogi Karol IV. Legendę o założeniu Karlowych Warów przedstawia płaskorzeźba z brązu „Odkrycie gorących źródeł przez Karola IV.” autorstwa kowala Adolfa Zörklera, która wisi bezpośrednio nad wazą źródlaną.
Kolejne źródło to Dolní zámecký pramen (Źródło Dolne Zamkowe) zostało odkryte w 1769 roku. Lekarz David Becher przeprowadził badanie wód i okazało się, że mają taki sam skład jak wody Vřídla. Do obszarów powyżej kolumnady zostało wtedy dociągnięte nowe ujęcie nazwane Źródłem Górnym Zamkowym – ok. 50 oC (obecnie nieczynne), a Źródło Dolne Zamkowe zostało doprowadzone do kolumnady i ogólnie udostępnione.
Trzecim źródłem kolumnady jest Tržní pramen (Źródło Targowe) – 62 oC odkryte w 1838 r. Źródło wielokrotnie zanikało i pojawiało się ponownie. Na trwałe zostało ujęte dopiero po wykonaniu odwiertów głębinowych. Źródło jest dostępne w półkolistej absydzie, która ze względu na swoje doskonałe właściwości akustyczne, jest popularnym miejscem koncertów.
KOLUMNADA MŁYŃSKA (MLÝNSKÉ KOLONÁDE)
Źródło Mlýnský znane od XVI wieku, należy do najstarszych źródeł termalnych w Karlowych Warach. Swoją nazwę zawdzięcza źródłu po pobliskim młynie na rzece Teplé, który stał tam do końca XVIII wieku. Od 1711 r. źródło funkcjonowało w nowej barokowej budowli Mlýnské lázně. W 1827 roku budynek Mlýnské lázné został zburzony podczas radykalnej przebudowy, a na jego miejscu powstał nowy pawilon Mlýnské pramene, zastąpiony w latach 1871-1881 przez kamienną kolumnadę Młyńską. Woda ze źródła Mlýnské (ok. 58 oC) jako jedyna jest butelkowana i wysyłana na cały świat.
Pramen Rusalka (Źródło Rusałka) – ok. 60 oC, znane jest od XVI wieku, pierwotnie wypływało bezpośrednio z koryta rzeki Teplé, Na początku XIX wieku stało się ulubionym źródłem kuracjuszy, być może dlatego, że tuż przy źródle ordynowali uzdrowiskowi lekarze.
Pramen knížete Václava (Źródło Księcia Wacława) (ok. 65 oC) po raz pierwszy wybiło w 1784 r. Z wód tego źródła wytwarzano dawniej karlowarskie sole lecznicze. W latach 1871-1881 nad źródłem zbudowano kolumnadę, a jego wody zostały skierowane do dwóch mis. Pierwsza misa zasilana jest wodami o temperaturze 65,6 °C i umieszczona w hali Mlýnskiej kolonády. Natomiast druga misa umieszczona jest na mostku nad rzeką Tepla, przed Mlýnską kolonádą i zasilana jest wodami o temperaturze 64,3 °C.
Pramen Libuše (Źródło Libuszy) (62 oC) zostało po raz pierwszy odkryte podczas budowy kamiennej Kolumnady. Wodę do misy źródlanej dostarczano z czterech mniejszych sączków zlokalizowanych w przestrzeni pod fosą orkiestrową.
Skalní pramen (Skalne Źródło) (48 oC) pierwotnie wypływało bezpośrednio z koryta rzeki Teplé. Po raz pierwszy wydobyto w niego wodę w 1845 r., po odłamaniu się części masywu skalnego. Źródło skalne jest wydobywane kilkoma otworami o głębokości do 30 metrów z wnętrza skały Bernarda.
PRAMEN SVOBODA (ŹRÓDŁO WOLNOŚCI).
Źródło Svobody (ok. 62 oC) zostało odkryte podczas kopania fundamentów pod nowy budynek Lázní III. W 1865 roku nad źródłem zbudowano ozdobną, ośmioboczną, drewnianą altanę. Początkowo źródło nazywano Lázeňskim pramenem, potem nosiło imię cesarza Franciszka Józefa I, a w 1946 roku uzyskało swoją obecną nazwę.
KOLUMNADA SADÓW (SADOVÉ KOLONÁDE)
Zdobiona żeliwna kolumnada była pierwotnie częścią krytej werandy spacerowej, tzw. Sala koncertowo-restauracyjna została zmontowana w latach 1880-1881 przez karlowarskiego budowniczego Josefa Walderta. Uroczyste otwarcie kompleksu odbyło się w czerwcu 1881 roku w ramach otwarcia sezonu uzdrowiskowego. Przez lata kolumnada uległa zniszczeniu, dopiero w latach 2000 – 2002 przystąpiono do jej całkowitej przebudowy. W rejonie kolumnady wydobyto wówczas Wężowe Źródło.
Hadí pramen (Wężowe Źródło) – 30 °C to najmłodsze z dostępnych kuracjuszom źródeł Karlowych Warów. Ujęcie wód przypomina kształtem węża, na górze słupa znajduje się misa, której uchwyty również przypominają węże. Nazwa źródła wzięła się od dużej ilości węży, jakie dawniej zamieszkiwały okolice tej właśnie kolumnady.
To wszystkie odwiedzone przez nas źródła, spacer od źródełka do źródełka jest niezwykle przyjemny. Przy okazji warto podziwiać bogatą i elegancką architekturę Karlowych Warów.
Spacerując na pewno waszą uwagę przyciągną sprzedawane przy promenadzie okrągłe wafle, czyli Karlowarskie opłatki (Karlovarské oplatky). Tradycja ich wypieku sięga okresu sprzed roku 1800. Już wówczas miejscowi kucharze wypiekali dla gości uzdrowiska wafle posypane cukrem. Później zaczęto przygotowywać wafle składające się z kilku warstw, na tutejszej wodzie źródlanej, z dodatkiem przypraw, dzięki czemu uzyskały one charakterystyczny smak. Pierwsza piekarnia, w której produkowano wafle powstała w roku 1867. Do wyboru są wafle z nadzieniem czekoladowym, z orzechów laskowy, waniliowym i inne. Wspaniale smakują także na ciepło, co mogę potwierdzić, próbowałam.
CIEKAWE OBIEKTY WOKÓŁ PROMENADY
Grandhotel Pupp
Jak pisałam w pierwszym wpisie moim bodźcem, aby zawitać do Karlowych Warów był film Ostatnie wakacje, a w zasadzie jego główne miejsce akcji Grandhotel Pupp. Nie sądziłam, że jest to obiekt aż tak duży, składający się z kilku budynków. Historię obiektu powstałego w 1702 roku prześledziłam na stronie hotelu, dość zawiła, ale ciekawa. Powiem tylko, że początek dynastii Pupp to 1767 rok. Po różnych perypetiach w 1894 roku następuje uroczyste otwarcie nowo ukończonego budynku uzdrowiskowego. Grandhotel Pupp od razu staje się dumą Karlowych Warów, a wkrótce zaczyna gościć najważniejsze osobistości z całego świata, aby w 1951 roku zmienić nazwę na Grandhotel Moskwa. Zmieniła się klientela, hotel wypełniali rekonwalescenci robotnicy, chłopi i generałowie armii czechosłowackiej, a z luksusowych apartamentów korzystali komuniści. Potrzeba twardej waluty i częściowe rozładowanie napięć międzynarodowych doprowadziły w 1957 roku do stopniowego powrotu tradycyjnej klienteli. Ponownie zaczęli dominować goście spoza bloku wschodniego.
Koniec 1989 roku przyniósł upadek komunizmu w całej Europie Wschodniej. Już w listopadzie, kilka dni po rozpoczęciu czechosłowackiej aksamitnej rewolucji, nazwa Grandhotel Pupp powróciła na fasadę budynku.
Choć hotel od zawsze był domem dla najważniejszych gości Międzynarodowego Festiwalu Filmowego, to od 1994 roku regularnie gościł tu wyłącznie gwiazdy światowego formatu. Na przestrzeni lat przez hotelowe korytarze przewinęły się setki aktorów, reżyserów i innych znanych filmowców, w tym Renee Zellweger, Salma Hayek, John Travolta, Milos Forman czy Robert Redford. Wdać to na portretach umieszczonych w hotelowym barze.
Teatr Miejski (Karlovarské městské divadlo)
Unikalny budynek Teatru Miejskiego w Karlowych Warach, zbudowany w 1886 roku według projektu wiedeńskich architektów Fellnera i Helmera, należy do najbardziej atrakcyjnych zabytków architektury Karlowych Warów. Wystrój wnętrza jest bardzo cenny, zwłaszcza dzięki ręcznie malowanej kurtynie z motywem celebracji poezji. Fresk nad proscenium i malowidła na sklepieniu sufitu uzupełniają piękne dzieło. Autorami są secesyjni mistrzowie Gustav Klimt, Ernst Klimt i Franz Matsch.
Pomnik konny Karola IV (Jezdecká socha Karla IV)
Na Placu Teatralnym w Karlowych Warach stoi pomnik Karola IV, który został odsłonięty w maju 2022 roku. Dzieło rzeźbiarza Michała Gabriela to połączenie klasycznego pomnika konnego z nowoczesnymi technologiami, przypominającymi druk 3D.
Kościół św. Marii Magdaleny (Kostel sv. Máří Magdalény)
Średniowieczny gotycki kościół św. Marii Magdaleny, otoczony cmentarzem, został zbudowany w drugiej połowie XIV wieku na wzgórzu nad Vřídlem. Na początku XVIII wieku będący w złym stanie kościół zburzono. Barokowy kościół został zbudowany w 1733 roku. Mogliśmy podziwiać go tylko z zewnątrz, gdyż wnętrze było niedostępne.
Wieża zamkowa (Zámecká věž)
Wieża zamkowa usytuowana na skale nad Kolumnadą Targową jest ostatnią pozostałością małego gotyckiego zamku zbudowanego (1358) przez cesarza Karola IV. Podczas wielkiego pożaru miasta w 1604 roku dawny zamek spłonął i popadł w ruinę. W 1608 r. dużą wieżę przebudowano na ratusz. W 1766 r., po kolejnym pożarze, wieżę uzupełniono arkadowym przejściem, z którego fanfarami witano ważnych gości uzdrowiska. Później co roku uroczyście otwierano sezon uzdrowiskowy. W 1911 roku do skały pod Wieżą Zamkową dobudowano masywną windę według projektu Friedricha Ohmanna , autora secesyjnej kolumnady zamkowej. W 2001 roku dokonano kolejnych remontów i prawdopodobnie winda (nieczynna) pochodzi z tego okresu, na pewno nie wygląda tę zaprojektowaną w 1911r.
Kolumna z rzeźbą św. Trójcy (Sloup se sousoším Nejsvětější Trojice)
Barokowa kolumna z rzeźbą Trójcy Świętej zbudowana w latach 171-1716 usytuowana na placu przy Kolumnadzie Targowej, została wzniesiona w podzięce za uratowanie uzdrowiska w 1713 r. przed dużą epidemią dżumy.
Centralnym motywem tzw. Kolumny Zarazy jest Koronacja Matki Boskiej Niepokalanego Poczęcia przez Trójcę Świętą. Posąg umieszczony jest na kuli ziemskiej, owiniętej w węża grzechu pierworodnego. Podstawę budowli stanowi trójboczny cokół, uzupełniony rzeźbami biskupów św. Wojciecha i św. Augustyna i figura św. Floriana, patrona strażaków. Całkowita wysokość budowli to 9 metrów.
Hotelowo-sanatoryjny Thermal
Nowoczesny kompleks hotelowo-sanatoryjny Thermal, zbudowany został w latach 1967-1976. Budynek powstał w stylu modnego wówczas funkcjonalizmu. Pod budowę hotelu zlikwidowano całą ulicę Chebską wraz z jej zabytkową, secesyjną zabudową z XIX w. Na mnie nie zrobił wrażenia, wolałabym chyba oglądać secesyjne domki. Nowoczesny, szesnastopiętrowy, żelbetowy budynek hotelu uzupełniony został o Centrum Kongresowe. Na dachu Centrum znajduje się odkryty, podgrzewany basen, którego wody pochodzą bezpośrednio ze źródła mineralnego Vřídlo. Każdego roku Hotel Thermal staje się centralnym punktem Międzynarodowego Festiwalu Filmowego.
DZIELNICA WILLOWA WESTEND
W pobliżu starego miasta znajduje się dzielnica willowa Westend, spacer po niej jest niezwykle przyjemny, znajdują się tu piękne secesyjne wille z przełomu XIX i XX wieku. Warto zawitać do Willi Bechera, czy do robiącej niesamowite wrażenie cerkwi prawosławnej.
Cerkiew Prawosławna św. Piotra i Pawła (Pravoslavný kostel sv. Petra a Pavla)
Bizantyjska cerkiew prawosławna zbudowana w latach 1893-1898 robi wrażenie. Białe ściany, błękitne dachy i złote kopuły przyciągają wzrok. Wzorem budowli była świątynia bizantyjsko-staroruska w Ostankinie pod Moskwą. Niezbędne fundusze na budowę kościoła uzyskano dzięki zbiórce wśród zamożnej serbskiej i rosyjskiej klienteli uzdrowiskowej oraz szlachty. Nowy kościół zastąpił salę modlitewną.
Bogato zdobiona bizantyjska cerkiew na planie krzyża greckiego zwieńczona jest pięcioma złoconymi kopułami. Ściany kościoła są bogato zdobione, znajdziemy tam majolikowy drewniany ikonostas z olejnymi ikonami świętych autorstwa malarza Tjurina, wykonanych na Wystawę Światową w Paryżu w 1900 roku. Zwiedzając cerkiew trafiliśmy na ceremonię ślubną.
Muzeum figur woskowych (Muzeum voskových figurín)
Niedaleko cerkwi (przy tej samej ulicy) znajduje się w neogotyckim, anglikańskim kościele św. Łukasza (1877) Karlowarskie Muzeum figur woskowych.
Oprócz wnętrz, na które składają się unikatowe oryginalne witraże i snycerskie sklepienia, znajdziemy tu najstarsze na świecie figury woskowe, które odwzorowują osobowości ostatnich 120 lat. Wśród nich są znane rodziny królewskie, światowi prezydenci, politycy, watażkowie, dyktatorzy, gwiazdy seriali i scen muzycznych, sportowcy. Eksponaty zwiedzamy bezpłatnie w ramach Karlove Vary Card. Postacie wystawione w kościele, którego wystrój oparty jest na romantycznej koncepcji angielskiego pseudogotyku, robią niesamowite wrażenie. To miejsce jest diametralnie inne niż pozostałe atrakcje Karlowych Warów, warto je odwiedzić.
SPACER PO OKOLICZNYCH WZGÓRZACH
Karlowe Wary to nie tylko piękna architektura, całkiem blisko centrum znajdziemy piękne zielone wzgórza z trasami spacerowymi, warto wybrać choć jedną z nich i się nią przejść.
Punkt widokowy Jeleni skok
Do miejsca widokowego możemy się dostać na wiele sposobów, my wyruszamy pieszo, po wizycie w Muzeum Figur Woskowych, kierując się drogowskazami ustawionymi tuż przy kościele.
Najpierw docieramy do Restauracji Jelni skok, sympatyczny budynek, sympatyczne stoliki na zewnątrz i piękny widok na Karlowe Wary.
Punkt widokowy czyli drewniana altana na skalistym zboczu w pobliżu jest prawdopodobnie najstarszym budynkiem widokowym w uzdrowisku. Altana została zbudowana w tym miejscu w 1804 roku przez rodaka z Karlowych Warów, bogatego wiedeńskiego kupca Mayera, od którego zwana jest również glorietą Mayera.
Wzgórze Piotra
Na szczycie występu skalnego na wysokości 489 m na zboczu, nad Jelenim skokiem ustawiony jest duży drewniany krzyż z rzeźbą Chrystusa Ukrzyżowanego, który stoi tu prawdopodobnie od XVI wieku. W 1712 r., podczas drugiej wizyty w uzdrowisku, rosyjski car Piotr I. w ramach zakładu przyjechał tu na nieosiodłanym koniu. Ponieważ nie było drogi prowadzącej na górę, a car musiał się wspinać rzekomo z Vřídla przez skalisty teren, to był wyczyn godny podziwu. Na dowód swojego sukcesu car wyrył własne inicjały MSPI ( manu sua Patrus I.). Jakiś czas później szczyt w pobliżu krzyża został przekształcony w punkt widokowy, wybudowano kamienne schody i balustradę z kutego żelaza.
W 1877 r. na skale pod krzyżem umieszczono ogromne popiersie Piotra Wielkiego. W XIX wieku do urwiska dodano jeszcze dwie boczne tablice pamiątkowe z odami sławiącymi cara. W 1909 r. oryginalne popiersie z piaskowca, mocno już zwietrzałe, zastąpiono wierną kopią, również wykonaną z piaskowca. Z okazji 300. rocznicy pierwszego przyjazdu monarchy do uzdrowiska popiersie cara Piotra Wielkiego przeszło w 2011 roku kompletną rekonstrukcję, którą wykonała rosyjska firma kosztem 200 000 koron.
Prawdę mówiąc, widok popiersia zaskoczył mnie swoim rozmiarem, choć ta wielkość jest tak bardzo rosyjska. Rosjan w Karlowych Warach nie brakowało i nie brakuje nadal, jednak ilość rosyjskich kuracjuszy, jak też prowadzących tu biznesy znacznie się zmniejszyła.
Kolejka kabinowo-linowa Diana (Lanova draha Diana)
Kolejka linowa prowadząca na szczyt wzgórza została zbudowana w 1909 roku. Po raz pierwszy została udostępniona dla ruchu turystycznego 5 sierpnia 1912 r. Przechodziła wiele renowacji, na szczęście trwa do dziś ku wygodzie turystów. Projekt kolejki linowej opracował znany szwajcarski ekspert od kolejek górskich HH Peter z Zurychu. Przed wybudowaniem kolejki goście wjeżdżali na strome wzgórza wokół Karlowych Warów małymi powozami ciągniętymi przez osły lub bezpośrednio na ich grzbietach.
Tutejsze wzgórze ze wspaniałym widokiem na uzdrowisko zostało odkryte dla turystyki w 1804 roku przez karlowarskiego nożownika Václava Drumma, który wraz ze swoim wujem, kronikarzem Augustem Leopoldem Stöhrem, przeciął las i ustawił na nim dwa miejsca do odpoczynku. Przez cały XIX wiek ówczesne przewodniki promowały to miejsce jako najlepszy widok na miasto. Z biegiem lat do licznych pielgrzymów na nowy punkt widokowy dołączyli znakomici goście miasta, tacy jak Johan Wolfgang Goethe i Theodor Körner. Turyści musieli wspinać się na strome wzgórze pieszo (jeśli nie używali osłów), aż do początku XX wieku.
Dolna stacja kolejki, Stara Łąka (Stará louka) znajduje się w pobliżu Grandhotelu Pupp, w wąskiej uliczce Mariánská. W połowie trasy znajduje się mijanka ze stacją Jeleni Skok. Długość trasy wynosi 453 m. Pokonaliśmy ją tylko w dół, w ramach Karlove Vary Card. Całe szczęście, że na szczyt dotarliśmy na piechotę idąc ze Wzgórza Piotra. Wysiadając z wagonika zobaczyliśmy długą kolejkę, nie potrafię ocenić ile trzeba było czekać, ale nie wyglądało to zachęcająco.
Wieża Widokowa Diany (Rozhledna Diana)
Wieża, do której dociera kolejka ma 35 m wysokości i została ukończona w 1914 roku, od razu po powstaniu stała się popularnym celem kuracjuszy.
Pierwotnie wieża widokowa nazywała się Przyjaźń, ale z czasem utrwaliła się nazwa Diana. Częścią murowanej wieży widokowej stała się nowoczesna winda elektryczna, prawdę mówiąc nie wiem czy zdecydowałabym się na spacer schodami na taras widokowy, choć chętnych nie brakowało. Co ważne, pomimo że ludzi było mnóstwo, do windy nie było kolejki.
Na szczycie wzgórza, tuż obok wieży widokowej znajduje się zabytkowa restauracja Diana (zbudowana w 1914 r.). Chyba smacznie karmią, bo na wolne stoliki nie musieli narzekać. My zostaliśmy wierni Goethe’s Beer House.
Karlowe Wary zachwyciły mnie, uwielbiałam nocne spacery promenadą i krótkie „skoki w bok” w uliczki. Raz doprawiły nas na tyły naszego hotelu (to nie było oczywiste), a raz do Willi Lützowa. Baron von Lützowa, to był bardzo majętny człowiek, który pokochał Karlowe Wary i chętnie sponsorował miejskie wydatki. Słynął też z zamiłowania do zwierząt, żywych i np. odlanych z brązu, którymi ozdabiał swoją posiadłość (1854) położoną na zboczu niedaleko Vřídla.
W Karlowych Warach ujęła mnie nie tylko piękna architektura, ale też różnorodność, poza ważnymi dla uzdrowiska wodami mineralnymi, naszymi wytycznymi do zwiedzania nie były jak to często bywa przede wszystkim kościoły. Usytuowanie hotelu sprawiło, że wszystko mieliśmy w zasięgu ręki, tuż przy hotelu bił gorący źródlany gejzer, a przy nim kościół, wieża Zamkowa, kolumnada targowa, a i inne atrakcje były bardzo blisko. To chyba dlatego udało nam się tak wiele zobaczyć, a przecież jeszcze tak wiele w mieście i okolicach jest jeszcze do odwiedzenia. Karlowe Wary to jest miejsce do którego wróciłabym nie raz.
Podróż, maj 2023