Późnym popołudniem docieramy do Las Terrazas de Soroa. Obszar dostał swoją nazwę od Jean-Pierre Soroa, Francuza, który był właścicielem 19-wiecznej plantacji kawy na tych wzgórzach.
Nocujemy w hotelu Horizontes Villa Soroa. Jest to właściwie ośrodek z domkami wypoczynkowymi i basenem. Niestety kolacja w tym ośrodku zakończyła się problemami żołądkowymi dla osób, które nie odkaziły się rumem.
Pobyt w dolinie Vinales, to wspomnienie rozgwieżdżonego nieba. Tak niesamowitego nieba, z tak ogromną ilością gwiazd nie widziałam nigdy. Po prostu niewiarygodny widok.
Poza tym Soroa to pobyt w podobno największym ogrodzie botanicznym na Kubie, mającym rzekomo 20.000 różnych gatunków roślin i 700 storczyków. Ogród jest położony w malowniczej okolicy przy głównej drodze i obejmuje zbocze wzgórza. Koszt to 3 CUC za osobę. Pomimo, że było już po godzinach otwarcia, pracownik zaprasza nas i po uiszczeniu opłaty możemy zwiedzać. Ogród trochę rozczarowuje, nie ma aż tak dużo kwitnących storczyków, może w innym miesiącu Orchidarium robi większe wrażenie.
Wychodzimy z Orchidarium, po drugiej stronie ulicy trzeba przekroczyć rzekę przez most, skręcić w prawo i znaleźć inny mały most za restauracją. Po przejściu przez ten most znajdujemy kasę, 3CUC za osobę i możemy iść drogą prowadzącą prosto do wodospadu. My pierwszego dnia zamiast skręcić w prawo, poszliśmy prosto drogą dla koni (Caballo). Zapamiętamy ją jako drogę trochę męczącą (z pięknym gołębnikiem na początku), gdzie ciągle nam się wydawało, że słyszymy wodospad. Wyobraźnia chciała wodospadu, ale rzeczywistość pozwoliła zobaczyć go następnego dnia. Dochodzimy do podnóża góry z małą sadzawką, niestety tęczy na tle spadającej wody wodospadu Salto de Soroa nie zobaczyliśmy. Nie wiemy więc na ile prawdziwe jest nazwanie go „Tęczą Kuby”.
Miejsce jest przyjemne i na pewno warte odwiedzenia.
Podróż, listopad 2013.