Płock to idealne miasto na weekend lub jeden dzień. Ma do zaoferowania wiele różnorodnych rzeczy, więc nie ma obawy nie będziemy się nudzić, wręcz przeciwnie, pobyt w nim przyniesie nam dużo zadowolenia.
Płock to położone nad Wisłą jedno z najstarszych miast w Polsce. Ma blisko 1000 lat, był pierwszą stolicą Mazowsza. We wczesnym średniowieczu, na obecnym Wzgórzu Tumskim znajdował się ośrodek kultu pogańskiego oraz warowny gród książęcy. Na przełomie XI i XII w. rezydowali tutaj Władysław Herman i Bolesław Krzywousty, a miasto było stolicą państwa. Tyle o historii, jej miłośnicy doskonale wiedzą, gdzie szukać więcej informacji.
Świadków historii spotykamy na każdym kroku, a są to między innymi stare kościoły i bazyliki, ale we wpisie nie tylko o takich miejscach.
Parkujemy w okolicach ulicy Tumskiej lub Rynku Starego Miasta i wszystkie atrakcje mamy na wyciągnięcie ręki. Jak już zaczęłam o historii, to ruszamy na Wzgórze Tumskie, czyli wysoki brzeg Wisły, z którego roztacza się piękny widok na rzekę. Po drugiej stronie Wisły widzimy Płocką Stocznię Rzeczną, a u stóp wzgórza, promenadę i amfiteatr.
Nad skarpą górują wieże Zamku Książąt Mazowieckich, w którym obecnie mieści się Muzeum Diecezjalne.
Mnie jednak bardziej zainteresowała stojąca obok katedra z XII wieku. W Kaplicy Królewskiej spoczywają Władysław Herman i Bolesław Krzywousty oraz liczni książęta mazowieccy i płoccy.
W kruchcie można podziwiać kopię romańskich Drzwi Płockich, których oryginał z niewyjaśnionych bliżej przyczyn znajduje się dziś w Nowogrodzie Wielkim w Rosji.
Podziwiając zabudowania Szlaku Gotyckiego Ceglanego kierujemy się w stronę Starego Rynku, który powstał na początku XVI wieku, za czasów panowania księcia Bolesława II. Ulokowany w centrum miasta pełnił funkcję targu. Wznosiły się na nim stragany i kramy kupców oraz jatki miejskie, gdzie można było kupić wyłącznie artykuły spożywcze. Dziś to urocze miejsce, gdzie warto się zatrzymać na kawę lub po prostu chwilę posiedzieć.
Głównym deptakiem płockim jest ulica Tumska, przy której pod numerem 8 znajduje się Muzeum Mazowieckie w Płocku z cudownymi, największymi w kraju zbiory sztuki secesyjnej. Jest to najstarsze, publiczne muzeum w Polsce (1821 rok).
W 1968 roku zadecydowano o ukierunkowaniu muzeum, czyli gromadzeniu zbiorów ilustrujących sztukę secesyjną. Od 2004 roku naprawdę imponujące i niezwykle ciekawe zbiory można oglądać w obecnej siedzibie.
Wzdłuż ulicy Tumskiej możemy podziwiać odrestaurowane kamienice, niektóre w zaskakujących stylach.
Niestety, po wejściu w bramy niektórych kamienic, znajdziemy się w innym świecie. Wychodząc z muzeum przechodzimy na drugą stronę ulicy, aby pod numerem 9 „podziwiać” podwórko zdecydowanie do remontu, odchodzący tynk, dom do rozbiórki i to wszystko ozdobione (w chwili obecnej) resztkami murali. Tu też, po prawej stronie od wejścia mamy Mapę płockich murali, nie do końca już aktualną.
Program malowania murali w Płocku to miała być rewitalizacja podwórek, ale jak widać po paru latach, to były nietrafione pieniądze. Prace na starych elewacjach to nie to samo co nowa elewacja, czy nowa nawierzchnia, chociaż na pewno czyniły podwórka interesującymi i kolorowymi.
W drodze do Płockiej Galerii Sztuki, zerkamy na kolejne murale, przy ulicy Kwiatka 10 i 14 oraz przy ul. Sienkiewicza 59/61, gdzie ocalało dzieło nie istniejącej już Grupy Twożywo.
Moja data wyjazdu do Płocka była związana z wystawą „Rafał Olbiński. Malarstwo, grafika i rysunek”. W Płockiej Galerii Sztuki prezentowano ponad sto prac Rafała Olbińskiego, spod którego ręki wyszły obrazy, plakaty i ilustracje, kilkudziesięciu okładek czasopism (m.in. „Time”, „Der Spiegel” czy „Newsweek”). Wizyta w Galerii to była “wisienka na torcie” podczas dnia spędzonego w Płocku.
Nie mogę polecić żadnej restauracji w Płocku, bo po prostu podczas pobytu nie odwiedziłam takiego przybytku. Mogę za to miłośnikom ryb polecić Bar „U Rybaka” położony przy drodze Płock – Włocławek.
Podróż, marzec 2019.