Miasteczka Toskanii są urokliwe, szczególnie te nieduże, bez tłumu turystów, pozwalają na leniwe, swobodne poddawanie się klimatowi odwiedzanego miejsca.
Volterra to nie jest malutkie miasteczko, ale też nie przytłacza swoją wielkością i pomimo sporej ilości turystów jest miastem z autentycznym, włoskim życiem.
Alabaster
Dodatkowym atutem jest wszechobecny alabaster. Od tysiącleci ten kamień był podstawą miejscowego handlu i rzemiosła. Etruskowie robili z niego przedmioty codziennego użytku, a w starożytności cienkie tafle alabastru pełniły funkcję szyb. Nic dziwnego, bo alabaster to zbity, dobrze prześwitujący, biały lub nieco zabarwiony minerał będący drobnoziarnistą odmianą gipsu.
Tworzone przez lata cuda można oglądać w miejscowym muzeum Museo Guarnacci, a także w muzeach we Florencji i Watykanie. Będąc w Volterze możemy zajść do warsztatów miejscowych artystów lub po prostu podziwiać i kupić alabastrowy upominek, w którymś ze sklepików specjalizujących się w tych wyrobach.
Wzgórze, na którym wznosi się Volterra zamieszkiwane było od VIII wieku p.n.e. Pierwszą osadę założyli tam Etruskowie. W IV wieku p.n.e. miasto wraz z przyległymi terenami rolnymi otoczono murem o długości ponad 7 km. Volterra była ostatnim Etruskim miastem, które poddało się Rzymowi. Podziwiane dziś mury pochodzą z XIII wieku i to właśnie one wyznaczają ścisłe centrum miasta. Z murów rozciąga się piękny widok na dolinę.
Piazza dei Priori
Życie miasta koncentruje się na głównym placu, czyli Piazza dei Priori otoczonym średniowieczną architekturą. W budynkach wokół placu znajduje się ratusz, bank, bary, restauracje, muzeum i sklepy z lokalnymi produktami, w tym też z alabastrem.
Palazzo dei Priori, pochodzący z XIV wieku, w którym urzędują władze miasta jest najstarszym ratuszem w Toskanii.
Katedra i baptysterium
Na sąsiednim Piazza San Giovanni znajduje się katedra i baptysterium. Katedra powstała na początku XII w. Po przebudowie w XVI wieku, skromna romańska fasada Cattedrale di Santa Maria Assunta zyskała niezwykłe, renesansowe wnętrze.
Zbudowane w XIII wieku na planie ośmiokąta baptysterium (stojące przed katedrą), przyciąga uwagę pasami zielonego i białego marmuru, które zdobią fasadę.
Torre Boumparenti
Warto powłóczyć się urokliwymi uliczkami miasteczka, zadzierając co jakiś czas głowę do góry, by nie ominąć fantazyjnych XIII wiecznych budynków Torre Boumparenti
Wieża Buonparenti, połączona jest bardzo wysokim łukiem murowanym z fortem Angelario. Budowa domów-wież w Volterra i sąsiednich miastach takich jak San Gimignano ze swoimi słynnymi wieżami, pełniła zasadniczo funkcję obronną, ale uzyskany prestiż społeczny też był ważny.
Teatro Romano
Ze szczytu miejskich murów, możemy podziwiać pozostałości rzymskiego teatru Teatro Romano z I w.p.n.e., który w czasach swojej świetności mieścił 500 widzów. Nadal widoczne jest 19 rzędów siedzeń w środkowej i dolnej części, zbudowanych na naturalnym zboczu. Kolumny wykonano z marmuru pochodzącego z Carrary.
W skład zabytkowego kompleksu oprócz teatru wchodzą termalne elektrownie, zbudowane w różnych okresach, z których dziś można zwiedzać pozostałości.
Saga Zmierzch
Na koniec coś dla miłośników podróży śladami produkcji filmowych. W drugiej części sagi „Zmierzch” istnieje rozdział zatytułowany “Volterra”. To wynik fascynacji autorki wyglądem miasta, która zobaczyła na zdjęciach w internecie. Choć miasto wykorzystało ten fakt i promuje trasy dla turystów inspirowane książką, to zdjęcia do filmu kręcono owszem w Toskanii, ale nie w Volterze, a w Montepulciano.
Warto zawitać do Volterry. Nie dziwię się, że jej obraz na zdjęciach, na tyle urzekł Stephenie Meyer, aby umieścić tu częściowo akcję swojej książki.
Podróż, czerwiec 2015.