Na wyspie Vagar zaczynamy zwiedzanie i na niej kończymy podróż po Wyspach Owczych. Nie ma w tym nic dziwnego, bo na wyspie Vagar, w miejscowości Sorvagur znajduje się jedyne lotnisko w kraju.
Jezioro Sørvágsvatn/Leitisvatn
Tuż obok lotniska leży jedna z głównych atrakcji wyspy, więc zanim doterzemy do naszej bazy wypadowej, zatrzymujemy się przy jeziorze o dwóch nazwach Sørvágsvatn/Leitisvatn. Sprawa nazewnictwa nie jest skomplikowana, mieszkańcy dwóch miejscowości używają różnych określeń. Można więc wybierać.
Aby dojść do jeziora, podjeżdżamy na parking i po kupnie biletu (wytargowaliśmy zniżkę) w małym centrum turystycznym (kasa + kawiarnia – niestety nieczynna) wyruszamy na pieszy 3,5 km szlak.
Szlak jest łatwy, ścieżki wyglądają na naturalne, ale zdecydowanie trochę sprzęt musiał pomóc, aby były względnie „komfortowe”. Trasa biegnie wzdłuż jeziora i choć wydaje się monotonna, nie nudzimy się, wszystko jest dla nas nowe i inne.
Inne owce, inne krowy, inne ptaki, inna zieleń i inne krajobrazy. Już nam się podoba.
Ale prawdziwe wow jest po pokonaniu ostatniego, dosyć stromego odcinka. Widok z wysokich klifów na jezioro sprawia, że wydaje nam się ono położone wyżej. Widok jest niesamowity. Okolica jest bardzo fotogeniczna.
Jeśli nie pójdziemy w lewo (w górę) tylko prosto, dojdziemy do Oceanu Atlantyckiego, do którego wodospadem Bøsdalafossur, wpadają wody jeziora. Aby zobaczyć wodospad trzeba zejść niżej, niestety tego nie zrobiliśmy. Na lewo od wodospadu znajduje się klif, który nosi w tłumaczeniu nazwę Skarpa Niewolników. W czasach Wikingów zrzucano stąd niezdolnych do pracy niewolników.
Już pierwszy spacer pozwolił nam doświadczyć zmienności aury na Wyspach Owczych, był deszcz, była mżawka i było słońce zza chmur.
Skorar z palcem Wiedźmy
Skorar to punkt widokowy niedaleko miejscowości Sandavágur, z którego rozciąga się panorama klifowego wybrzeża. Wśród nich wyróżnia się skalna iglica o wysokości 313 m n.p.m. zwana Palcem Wiedźmy. Prawie do samego punktu (brakuje może 200 m) można dojechać drogą gruntową.
Krótki spacer jest bardzo przyjemny, z jednej strony mamy widoki na klify i hodowlę łososia, z drugiej na spływające z gór strumyki i kaczki oraz ich domki.
Wodospad Mulafossur
Najładniejszy wodospad, zobaczyliśmy ostatniego dnia. Wodospad Mulafossur dostrzegamy po przejściu 300 m od zostawionego przy drodze samochodu. Nie wiem czy zdjęcie do końca oddaje jego urok, ale wraz z otoczeniem stanowi jedno z najczęściej fotografowanych miejsc na Wyspach Owczych.
Wodospad jest usytuowany w wiosce Gásadalur (dolina gęsi), która była ostatnią odizolowaną osadą na archipelagu. Do 2006 r, do chwili wybudowania tunelu (1445 m) i połączenia ze światem, 11 mieszkańców wioski korzystało z helikoptera lub po prostu nóg. Gásadalur nie ma kościoła i do 1873 roku, aby dokonać pochówku w najbliższej świątyni, kondukt żałobny pokonywał górę wraz z trumną. To samo dotyczyło nowożeńców i ich gości.
We wsi ze względu na położenie (na wysokim brzegu), nie uprawia się tu rybołówstwa, podstawą utrzymania jest rolnictwo, pomagają w tym żyzne gleby. Gásadalur słynie z dobrej trawy, a co za tym idzie ze świetnej wołowiny i baraniny.
Przy wejściu na ścieżkę do wodospadu jest zachęta do skorzystania z miejscowego posiłku. Gospodarze przygotowują je z miejscowych produktów. Warto wiedzieć, że ich menu w 2019 r było nominowane do kulinarnej nagrody krajów nordyckich.
Formacja skalna Drangarnir
Wracając na lotnisko zatrzymujemy się na przydrożnym parkingu, aby spojrzeć na niezwykłą formację skalną zwaną po polsku Chłopcy. Większa skała ma kształt trapezu z łukowatym otworem, mniejsza przypomina maczugę.
Do skał można podejść, ale zajmuje to 4 godziny, których nie mamy (samolot nie będzie czekał), cena za tę przyjemność jest też nie mała, bo 450 DKK od osoby. Niestety zbyt duża popularność niektórych farerskich miejsc, nie podobała się miejscowym, co zaskutkowało sporymi opłatami wstępu.
Prawdę mówiąc z żalem żegnam te cudne widoki. Wyspy Owcze to naprawdę wyjątkowe miejsce.
Podróż, czerwiec 2021.