Andaluzjyjskie Torrox Costa i Torrox Pueblo

Torrox to nasze pierwsze białe miasto odwiedzone na Costa del Sol, składa się ono z czterech stref miejskich, my zawitaliśmy do Torrox Costa i Torrox Pueblo.

Torrox miało niegdyś spore znaczenie strategiczne, był to port przeładunkowy jedwabiu, łączący ze sobą Granadę, Bagdad i Damaszek. Panowali tu Rzymianie, Wizygoci, od 755 roku Maurowie, a od 1488 roku chrześcijanie.

Torrox Costa

Pobyt w mieście zaczynamy od wybrzeża, czyli od Torrox Costa. Promenada jak promenada, piasek na plaży przyjemny, o ciemnej barwie. Wzdłuż promenady pełno restauracji, barów i kafejek.

Charakterystycznym punktem nadmorskiego deptaku jest latarnia morska, która po raz pierwszy zaświeciła w 1864 roku. Ma 23-metrową cylindryczną kamienną wieżę, zwieńczoną podwójną lampą galeryjną.

W 1905 roku latarnik Tomás García Ruiz, człowiek o dużych zainteresowaniach i pewnej wiedzy archeologicznej, rozpoczął wykopaliska w okolicy. Dzięki jego pracy zostały odkryte dowody na istnienie rzymskiej willi Clavicum i związanej z nią warzelni, wykorzystywanej później jako nekropolia. Znaleziono również pozostałości niektórych łaźni i kompleksu garncarskiego przeznaczonego do wyrobu amfor do pakowania solenia. Obecnie w latarni mieści się muzeum życia morskiego.

Tuż obok latarni znajduje się zbudowany na początku XXI wieku z żelaza i szkła Balcón Mirador del Faro. Przez szklany podest możemy zobaczyć rzymskie ruiny, a u jego stóp pozostałości rzymskich grobów.

Nowoczesna konstrukcja wygląda jak dziób łodzi. Z punktu widokowego podziwiać możemy lazurowe Morze Śródziemne, pobliskie góry, plażę i samą promenadę w pełnej rozciągłości.

Torrox Puebla

Centrum starego miasta oddalone jest od Torrox Costa o 4 kilometry. Podjeżdżamy samochodem i próbujemy zaparkować na publicznym parkingu zlokalizowanym w ścisłym centrum, niestety brak miejsc. Cofamy się więc w pobliże kościoła Nuestra Señora De Las Nieves i tam parkujemy wzdłuż ulicy (bezpłatnie) bez żadnych problemów. 10 minut spacerkiem i jesteśmy w ścisłym centrum.

Podobnie jak większość wiosek w regionie, Torrox ma arabskie pochodzenie z labiryntem wąskich, krętych uliczek z bielonymi domami rozchodzącymi się promieniście w górę i na zewnątrz od głównego placu.

Atmosfera jest spokojna, no może trochę w niezwykłej kwiaciarni ruch trochę większy, ale to za sprawą dnia Wszystkich Świętych.

Do interesujących miejsc należą XVI-wieczny kościół Iglesia de Nuestra Señora de la Encarnación zbudowany na miejscu pierwotnego wiejskiego meczetu, niestety zamknięty. Trudno zrobić mu zdjęcie, bo jest w samym centrum, otoczony wąskimi uliczkami.

Najlepiej widać go z Placu Konstytucji, przy którym znajduje się ratusz i Casa de la Hoya, która była rezydencją rodziny mieszczańskiej Sevilla-Medina, zajmującej się eksportem win, rodzynek i bakalii, dysponującą własną flotą statków. Rodzina Medina de la Coba przez wieki była na tym terenie potężnym rodem. Obecnie w budynku mieści się Casa de la Cultura.

Plaza de la Construction nie można przegapić, bo nad nim rozwieszone są parasolki (w tym roku białe), a że jesteśmy w czasie Halloween dodano elementy adekwatne do tego święta.

Na placu w kawiarence spędzamy trochę czasu, rozkoszując się kawą, piwem, pięknymi domami i dekoracjami.

Wracając do samochodu zatrzymujemy się przy Ermita de Nuestra Señora de las Nieves . Pierwsza historyczna wzmianka o tej kaplicy pochodzi z 13 marca 1627. Zakonnicy zamieszkiwali klasztor dopiero od 1670 roku, początkowo było tu tylko hospicjum, a dopiero w XVIII wieku budynek stał się klasztorem.

Dziś budynek został odrestaurowany i pełni funkcje społeczne, jest miejscem spotkania kobiet. Kaplica zachowała swoje pierwotne znaczenie i służy do modlitwy,

 Torrox Pueblo nie jest duże, ale warte odwiedzin, do Torrox Costa wiedzie stąd wytyczony pieszy szlak.

Podróż, listopad 2022.