Odkrywanie stolicy Uzbekistanu dzielmy na dwie części, tu lądujemy i mamy pół dnia na zwiedzanie, zdecydowanie więcej czasu na penetrację Taszkientu mamy przed odlotem.
Historia stolicy to mniej więcej historia Uzbekistanu, od reszty miast Jedwabnego Szlaku różni je trzęsienie ziemi z 1966 roku, podczas którego większa część Taszkentu przestała istnieć. Dlatego znajdziemy tu niewiele pozostałości z czasów złotego wieku, ale odbudowana stolica ma czym zachwycić, a po wpatrywaniu się w arcydzieła Jedwabnego Szlaku będziemy mogli się po prostu „odkafelkować”.
Taszkent jest ekonomicznym i kulturalnym centrum Uzbekistanu, to także jedno z najbogatszych miast w Azji Środkowej. W czasach ZSRR Taszkient był stolicą Uzbeckiej Republiki Radzieckiej, a po upadku komunizmu został stolicą Uzbekistanu.
KOMUNIKACJA
Po Taszkiencie bardzo łatwo i tanio poruszać się metrem, które posiada trzy linie. Stacje metra znajdują się w pobliżu wszystkich miejsc, które koniecznie trzeba zobaczyć. Podróż metrem to rzecz obowiązkowa, ponieważ miasto ma jedne z najpiękniejszych stacji metra na świecie.
Pierwsze plany budowy kolei podziemnej zostały opracowane w 1968 roku, czyli 2 lata po silnym trzęsieniu ziemi. Projekt przewidywał przystosowanie metra do trudnych warunków sejsmicznych, a także do wysokich temperatur dochodzących do + 50 °C. Tu narzuca się krótka dygresja, to dostosowanie poczułam na własnej skórze, pomimo upału na zewnątrz 41°C wysokie stacje metra dawały przyjemny chłód. Prace budowlane ruszyły w 1972 roku. Po pięciu latach nastąpiła inauguracja pierwszej linii.
Wystrój stacji miał być wzorowany na metrze moskiewskim i petersburskim, stąd ogromne żyrandole, pozłacane świeczniki, socrealistyczne mozaiki. Na szczęście nie jest to stu procentowa rosyjska stylistyka, bo znajdziemy też elementy Orientu. Ponadto pomimo przepychu stacje nie wyglądają kiczowato.
Na pewno nie możecie ominąć stacji Alisher Navoi z pięknymi kopułami na poziomie peronów, Mustaqillik Maydoni z kryształowymi żyrandolami czy Kosmonavtlar upamiętniającą średniowiecznych astronomów i XX-wiecznych kosmonautów. Zobaczyłam o wiele więcej naprawdę pięknych stacji bez specjalnego szukania, po prostu wysiadając na nich podczas zwiedzania Taszkentu.
Bilety na przejazd kupowaliśmy w kasie na stacjach metra.
Po stolicy Uzbekistanu wygodnie jest też poruszać się taksówką przy pomocy aplikacji Yandex. Ceny są bardzo przystępne. Z innym możliwości nie korzystałam, głównie metro i spacer.
ZAKWATEROWANIE
W Taszkencie śpimy w dwóch hotelach, pierwszy to Leader Hotel, a drugi Hotel 1946 Tashkent.
W obu pokoje bez zarzutu, w pierwszym nie jedliśmy śniadania (dostaliśmy suchy prowiant na drogę), w drugim podają smaczne potrawy w dużym wyborze.
W Uzbekistanie bardzo pozytywnie zaskoczył mnie fakt, że pozwalano nam zameldować się dużo wcześniej. W dniu przylotu mieliśmy dostępny pokój już o godzinie 11, potrzebowałam chociaż godziny snu i to szybkie zameldowanie w hotelu uratowało cały dzień.
Hotel 1946 Tashkent jest świetnie położony jeśli chodzi o zwiedzanie Magic City, Tashkent City Park czyli nowego Taszkientu oraz bazaru Chorsu, Medresy Kukeldash I Meczetu Dzhuma gdzie dotrzemy na piechotę. Do innych atrakcji łatwo dojedziemy metrem.
ZWIEDZANIE
Aby ułatwić zorganizowanie zwiedzania, miejsca znajdujące się w tej samej okolicy z możliwością poruszania się między nimi na piechotę, zatytułowałam WIELKIMI LITERAMI.
„NOWY” TASZKENT
Trochę przewrotnie, ale zacznę od najmłodszych wiekowo atrakcji stolicy, które zrobiły na mnie spore wrażenie, po prostu nie spodziewałam się tego.
Tashkent City
Tashkent City to centrum biznesowe, którego budowa rozpoczęła się w 2018 roku i trwa do dziś.
Kompleks powstał na terenie wcześniej zburzonej dzielnicy jednorodzinnych domów mieszkalnych, nazywanych po uzbecku “mahalla”, na obszarze o łącznej powierzchni 80 ha. To największy projekt budowlany w Uzbekistanie. Budowa kompleksu prowadzona jest przy wsparciu finansowym inwestorów prywatnych, nie dziwię się bo rozmach przedsięwzięcia jest niebagatelny.
Główną ideą Tashkent City jest połączenie biurowców biznesowych, apartamentów mieszkalnych i strefy rekreacyjnej, a wychodzi im to znakomicie. Znajdziemy tu takie obiekty jak: rezydencje Gardens i Boulevard, hotele marek Radisson i Hilton (pierwsze pod tą marką w Uzbekistanie), Nest One – najwyższy budynek w kraju, największe centrum finansowe w Uzbekistanie czy Tashkent City Park – największy park rekreacyjny w Uzbekistanie (18 ha) z największą fontanną w kraju. Sporo tych naj…
Miejsce jest wyjątkowe, warte odwiedzenia zarówno w dzień jak i w nocy. Byliśmy tam dwa razy, bo ze względu na silny wiatr nie odbył się pokaz fontann, więc wróciliśmy następnego dnia. Park, okoliczne ulice i wieżowce są pięknie oświetlone. Aktualne godziny pokazów znajdziecie w mapach google.
Będąc w parku warto przejść się głównymi ulicami Boulevard Residence z fontanną mediolańską, eleganckimi sklepami i restauracjami. Uwagę przyciągają kwiaty na balkonach, zdecydowanie dodają uroku budynkom. Rozmach kompleksu robi wrażenie.
Dojazd
Metrem do stacji Alisher Navoi. Kompleks znajduje się w centrum miasta, w dzielnicy Shayxontoxur, pomiędzy ulicami: Alisher Navoi, Olmazor, Furkat i Aleją Islama Karimowa.
Magic City – największy całoroczny park rozrywki w Azji
Magic City Tashkent („Taszkiencki Disneyland”) to nowoczesny park rozrywki (21 ha) otwarty kilka lat temu. Świetny zarówno dla dorosłych i dzieci. Park czynny jest od 10:00 do 22:00. Rano jest zazwyczaj niewielu zwiedzających, przybywa ich systematycznie w ciągu dnia. My wybraliśmy się późnym popołudniem, żeby zobaczyć oświetlone budynki i pokaz fontann (światło i dźwięk).
Teren rozrywkowy można zwiedzać przez cały rok, nawet w upały i mrozy. W Magic City nie płaci się za wstęp, ale za wybrane atrakcje trzeba płacić osobno (pokaz fontann gratis). Ceny są dość przystępne, przykładowo: kręgle 75 000 UZS, magiczne akwarium 175 000 UZS (najdroższe), pokój do góry nogami 50 000 UZS, labirynt UZS 50 000 czy muzeum magii 25 000 UZS.
Nie są to wszystkie możliwości spędzenia czasu, dużą popularnością podczas naszego pobytu cieszyła się tyrolka z trasą przez całe jezioro, znajdziemy tu też wieżę do spadania (wysokość 18 m), Spinning Coaster, kino i inne.
Architektura Magic City jest zaprojektowana w stylach światowych metropolii, można przejść się uliczkami Paryża, Barcelony, Londynu Berlina i innych miast, także tych z Azji Środkowej. Na terenie obiektu znajduje się również wiele sklepów, kawiarni i restauracji. Po prostu, nie ma nudy, nawet ja, nie przepadająca za takimi miejscami wyszłam oczarowana.
Dojazd
Od stacji metra Milliy Bog do głównego wejścia spacer zajmuje 11 min.
OKOLICE MAŁEGO MECZETU (C.D. „NOWEGO TASZKENTU”)
Mały Meczet
Nowa świątynia muzułmańska z 2013 roku, została zbudowana z inicjatywy prezydenta I. Karimowa. Budynek wzniesiono na brzegach Kanału Ankhor w tradycyjnym stylu architektonicznym, typowym dla Azji Środkowej w czasach chanatu Buchary. Meczet ma dwa wysokie minarety i błękitną kopułę. Przestrzeń wewnętrzna jest urządzona w stylu „naksh”. Sala modlitewna przewidziana jest na 2400 osób, co czyni ją jedną z największych w Uzbekistanie.
Miejscowi nazywają go „Meczetem Śnieżnym”, ponieważ jest w całości wykonany z białego marmuru. To właśnie biały marmur spowodował, że z przyjemnością oglądałam wnętrze jak i zewnętrzny, tradycyjny wygląd meczetu.
Dojazd
Ze stacji metra Bodomzor do Minor Mosque jest około 15 minut spacerem.
Japoński ogród
Park krajobrazowy w stylu japońskim w pobliżu centrum Taszkientu powstał w 2001 roku, z myślą o relaksującym wypoczynku z dala od miejskiego zgiełku. Tak naprawdę trafiłam tu przez przypadek, oglądając na mapach okolice Małego Meczetu.
Park jest czynny od 10:00 do 22:00, a wejście kosztuje 30 000 UZS. Byłam na jego otwarcie i już czekało trochę osób gotowych na piknikowanie. W tutejszych oczkach wodnych oprócz rowerów wodnych widziałam kaczki, choć podobno jest większa różnorodność ptactwa. W skalnym ogrodzie szumi woda, konstrukcje łukowe przypominają japońskie torii, ale tak naprawdę tych kilka japońskich elementów to trochę za mało, żeby mówić o tym skądinąd zielonym przyjemnym miejscu z ławeczkami i alejkami spacerowymi Japanese Garden.
Jeśli podczas podroży mamy ochotę odetchnąć od natłoku wrażeń to jest to miłe miejsce, ale jeśli spodziewacie się autentycznej japońskiej atmosfery, możecie być nieco zawiedzeni.
Dojazd
Wysiadamy na stacji metra Bodomozor, ogród jest w odległości 5 minut spacerem. Od Małego Meczetu dzieli nas ok. 10 minut na piechotę.
Będąc w Japońskim ogrodzie i okolicach mamy wspaniały widok na wieżę telewizyjną.
OKOLICE WIEŻY TELEWIZYJNEJ
Wieża telewizyjna w Taszkiencie
Wieża telewizyjna z tarasem widokowym jest uważana za drugi co do wielkości w Azji Środkowej po rurze kazachskiej elektrowni wodnej. Wysokość wieży wynosi 375 metrów, budowano ją w latach 1978-84. Wewnątrz na wysokości 94 metrów znajduje się okrągła platforma widokowa dla turystów, kilka metrów wyżej – restauracja Koinot, która składa się z dwóch poziomów.
Dojazd
Tak jak poprzednio do stacji metra Bodomozor i 5 minut spacerem.
Na wprost wieży, po drugiej stronie ulicy Amira Timura znajduje się Muzeum oraz Pomnik Ofiar Represji. Muzeum poświęcone jest ludziom, którzy walczyli o niepodległość Uzbekistanu w czasach Związku Radzieckiego i zostali zabici przez rząd.
Besh Oozon, środkowoazjatyckie centrum Plov (w pobliżu wieży telewizyjnej)
Plov to najsłynniejsze danie Azji Środkowej. To tradycyjne danie uzbeckie składa się z ryżu smażonego z rodzynkami, marchewką i przyprawami, a na wierzchu znajduje się mięso. Zazwyczaj jest gotowane w tłuszczu jagnięcym i podawane z kawałkami mięsa jagnięcego.
To danie można znaleźć w całym Uzbekistanie i Azji Środkowej, ale Besh Qozon twierdzi, że serwuje najlepszy Plov w całym regionie. Najfajniejszą rzeczą w tym Centrum Plov jest to, że można zobaczyć, jak przygotowuje się plov w wielkich garnkach, z których mogą najeść się setki osób.
W Taszkiencie jest parę takich dużych Centrów Plov, jeśli nie w tym, to na pewno równie smacznie można spróbować tego tradycyjnego dania w innym miejscu.
PLAC NIEPODLEGŁOŚCI I JEGO OKOLICE
Fontanny i pomniki na placu Niepodległości
Plac Niepodległości, znany również jako Plac Pamięci, jest popularnym miejscem spotkań mieszkańców Taszkientu. Znajduje się w samym centrum stolicy.
W czasach Związku Radzieckiego plac ten nosił nazwę Plac Lenina, ale po uzyskaniu niepodległości w 1991 r. przemianowano go na Mustakillik Maydoni (Plac Niepodległości). Używa się go podczas dużych zgromadzeń i występów w dni świąteczne, takie jak Dzień Niepodległości Uzbekistanu (1 września) i Nowy Rok (1 stycznia).
Wychodzimy ze stacji metra, a za plecami mamy główne wejście na plac (bramę-łuk) czyli 16 marmurowych kolumn połączonych mostem i rzeźbami bocianów na jego szczycie, które symbolizują pokój, tuż za kolumnami po obu stronach znajdują się fontanny.
Stojący na placu pomnik Lenina po 1991 roku został zburzony, a w jego miejsce rok później wzniesiono pomnik niepodległości – kula ziemska z zaznaczonymi konturami Uzbekistanu.
Tuż przed pomnikiem niepodległości znajduje się wybudowany w 2006 roku pomnik „Szczęśliwa Matka”. Składają się na niego 6-metrowa figura uzbeckiej kobiety oraz 3,5-metrowa figura jej dziecka. Obraz kobiety symbolizuje Ojczyznę, podczas gdy obraz dziecka jest interpretowany jako naród i jego przyszłość. Niestety dojście do pomnika było niedostępne, zastawione metalowymi bramkami, a więc zdjęcie tylko z daleka.
Od strony zachodniej znajduje się również szereg imponujących budynków administracyjnych, takich jak Rada Ministrów, Senat Uzbekistanu i Ministerstwo Finansów.
Dojazd
Wysiadamy na stacji metra Mustakillik Maydoni.
Jeśli staniemy plecami do głównego wejścia do parku, to po drugiej stronie ulicy, po lewej stronie zobaczymy budynek muzeum, po prawej wille w ogrodzie.
Muzeum Sztuki Uzbekistanu
The Galery of Art początkowo składała się z dzieł sztuki, mebli, naczyń, rzeźb i wyposażenia wnętrz skonfiskowanych po rewolucji miejscowej arystokracji. W kolejnych latach zbiory były systematycznie uzupełniane kosztem środków innych muzeów. Dziś galeria prezentuje między innymi obrazy artystów rosyjskich i zachodnioeuropejskich XVI-XIX wieku.
Na wprost muzeum po drugiej stronie ulicy zobaczymy willę .w dużym ogrodzie.
Pałac księcia Romanowa
Budynek został wzniesiony pod koniec XIX wieku w popularnym wówczas stylu secesyjnym. Wygląd architektoniczny pałacu wyróżnia się na tle zwykłego krajobrazu miejskiego, ponieważ obiekty w tym stylu nie powstawały w stolicy Uzbekistanu. Budynek przeznaczony był dla księcia N. K. Romanowa, wnuka Mikołaja I. Jego Książęca Wysokość został zesłany do Taszkientu za kradzież rodzinnych klejnotów.
Teren pałacu, pierwotnie ogrodzony w 1907 r., obejmował ogród, ozdobne stajnie i kaplicę — cerkiew Iosifo-Georgievskaya, która stała do 1995 r. W ogrodach znajdowały się malownicze altany, rośliny tropikalne i realistyczne rzeźby, tworząc idylliczną atmosferę.
Jeśli podejdziemy trochę dalej do dojdziemy do współczesnego budynku Muzeum Historii.
Państwowe Muzeum Historii Uzbekistanu
Państwowe Muzeum Historii Uzbekistanu jest najstarszym (1876), a zarazem największym muzeum w Azji Środkowej.
W XX wieku muzeum wielokrotnie zmieniało swoją lokalizację. Obecnie zajmuje dawną siedzibę Muzeum Lenina, specjalnie zbudowaną w 1970 roku jako taszkiencki oddział Centralnego Muzeum Włodzimierza Lenina w Moskwie, aby uczcić 100. rocznicę założyciela państwa radzieckiego.
Prosty, ale monumentalny, prawie kwadratowy w planie budynek wygląda na lekki i jest dobrze widoczny ze wszystkich stron. Ma cztery piętra nadziemne i dwa podziemne z salą wprowadzającą i salami wystawowymi (na dwóch górnych piętrach). Wystająca górna część budowli wyłożona jest ażurowymi panelami, które jednocześnie służą jako konstrukcje zamykające i ochrona przed słońcem.
Jeśli pójdziemy trochę dalej ulicą Buyuk Turon Street (mając muzeum historii po swojej prawej stronie) dojdziemy do opery.
Teatr Bolszoj Aliszer Nawoj
Teatr muzyczny nazwany został na cześć narodowego poety Aliszera Nawoja. Scena została otwarta w 1939 roku inscenizacją uzbeckiej opery Buran. Konstrukcja wyróżnia się tym, że każde foyer ma swój własny projekt, odzwierciedlający cechy różnych regionów Uzbekistanu.
ATRAKCJE WOKÓŁ PLACU AMIRA TIMURA
Plac Niepodległości dzieli od Placu Amira Timra 15 minutowy spacer.
Broadway Boulevard (Sailkogh Street)
Ulica Sailkogh jest deptakiem łączącym dwa najważniejsze place Taszkientu: plac Amira Temura i plac Niepodległości.
Ulica znana jako Broadway Boulevard jest bardzo popularnym miejscem wśród mieszkańców, którzy lubią spędzać czas w gronie przyjaciół i rodzin.
Na tym bulwarze znajdziesz wszelkiego rodzaju stoiska z jedzeniem, pamiątkami i dziełami sztuki, a także występy artystów ulicznych i gry karnawałowe dla dzieci.
Szczególnie przyjemnie jest tam spacerować wczesnym wieczorem gdy Broadway Boulevard rozświetlają wszelkiego rodzaju światła. My byliśmy w ciągu dnia i wcale nie było pusto, życie bardzo przyjemnie kwitło.
Dojazd
Jeśli nie idziemy od Placu Niepodległości (stacja metra Mustakillik Maydoni), można wysiąść na stacji Amir Temur.
Plac Amira Timura
Amir Temur, znany również jako Tamerlan, jest bohaterem narodowym Uzbekistanu i najsłynniejszym zdobywcą Azji Środkowej. Jego nazwisko można bardzo często usłyszeć w Uzbekistanie, szczególnie w Samarkandzie, gdyż miasto to było stolicą imperium Temurydów.
Plac Amira Temura to niewielki park, który został założony w 1882 roku na polecenie generalnego gubernatora Turkiestanu M. G. Czerniajewa. jego największą atrakcją jest pomnik Amira Temura na koniu. Jest to popularne miejsce, w którym miejscowi robią sobie zdjęcia i selfie.
Za posągiem Amira Timura znajduje się Hotel Uzbekistan, jest na tyle wysoki i charakterystyczny, że nie da się go nie zauważyć. Hotel jest jednym z najbardziej kultowych zabytków Taszkientu, spadek po czasach sowieckich. Na 17 piętrze znajduje się bar skąd jest dobry widok na miasto.
Muzeum Amira Timura
W pobliżu placu usytuowane jest muzeum Amira Timura. Architektura budynku z niebieską kopułą jest bardzo fotogeniczna. Znajdują się w nim obrazy i rzeczy osobiste Amira Temura, a także kopia Koranu i modele w małej skali najważniejszych meczetów Uzbekistanu.
Dojazd
Tak jak do Placu Amira Timura, a więc do stacji metra Amir Temur.
CHORSU BAZAAR, MEDRESA KUKELDASH I MECZET DZHUMA
Bazar Chorsu
W tej nowej okolicy zwiedzanie zaczynamy od Chorsu Bazaar największego targu w Uzbekistanie, na którym miejscowi (turyści też) mogą kupić wszystko, od surowych produktów spożywczych, świeżych owoców i warzyw, miodu i przypraw po ubrania, biżuterii, kosmetyków i wiele więcej.
Centralna część bazaru jest przykryta imponującą niebieską kopułą, ale znajdziemy też wiele stoisk z jedzeniem, tekstyliami i artykułami gospodarstwa domowego na okolicznych ulicach i zaułkach. Obecnie na placu wokół bazaru trwa budowa nowych stoisk dla sprzedających.
Naszym przewodnikiem po bazarze był Ahmed, który oprowadził nas po poszczególnych działach: przyprawy, mięso, pieczywo, słodycze, tekstylia…, bardzo nam to ułatwiło eksplorację tego dużego marketu.
Nawet jeśli nic nie kupujemy (tak jak my, bo zakupy były już zrobione), to bazar Chorsu warto odwiedzić gdyż jest to idealne miejsce, aby poobserwować ludzi i odkryć mieszankę kulturową, z której słynie Taszkient.
Dojazd
Wystarczy wysiąść na stacji metra Chorsu, aby znajdziesz się pośród straganów z chlebem i tanimi chińskimi produktami. Niebieską kopułę widać od razu.
Medresa Kukeldash i meczet Dzhuma
Medresa Kukeldash, jest największą medresą i jednym z najsłynniejszych miejsc historycznych w Taszkiencie.
Kilka trzęsień ziemi w 1868 i 1886 roku zniszczyło fasadę madrasy, którą następnie odrestaurowano w latach 1902-1903. Budynek został ponownie odbudowany w latach 50. XX wieku po kolejnym niszczycielskim trzęsieniu ziemi w 1946 roku i był jednym z niewielu miejsc kultu religijnego w Taszkiencie, które przetrwały ostatnie trzęsienie ziemi w 1966 roku.
Kukeldash pierwotnie był instytucją edukacyjną (medresa oznacza „szkołę” lub „uczelnię” w odniesieniu do edukacji islamskiej), ale na przestrzeni wieków budynek pełnił funkcję karawanseraju dla kupców (dom zajezdny), twierdzy władców Kokandu, a nawet miejsca egzekucji.
Przez cały XX wiek budynek służył jako muzeum, najpierw ateizmu, a później muzyki ludowej. W latach 90. XX wieku ponownie stał się madrasą. W wyniku licznych rekonstrukcji wygląd madrasy uległ zmianie. Mimo to nadal pozostaje ona obowiązkową atrakcją w Taszkiencie, znaną z charakterystycznej bramy o wysokości 20 metrów (66 stóp), flankowanej dwiema wieżami.
Można wejść na dziedziniec madrasy, gdzie znajduje się centrum edukacyjne (można zajrzeć do klasy) i na piętro. Opłata za wstęp wynosi 10000 UZS .
Meczet Khoja Ahror Valiy, znany również jako meczet Juma lub Dzhuma sąsiadujący z medresą, został zbudowany w 1451 roku przez szejka Ubaydullo. Miejscowe legendy mówią, że Ubaydulla zdobył pieniądze na budowę ze sprzedaży „nici tnących”, które pozostają po pocięciu tkaniny na standardowe kawałki. Od tamtego czasu do dnia dzisiejszego ludzie nazywają ten meczet meczetem Ubaydulli Ahror, na jego cześć.
W 1868 roku meczet został poważnie uszkodzony przez niszczycielskie trzęsienie ziemi. Środki na remonty pochodziły z daru emira Buchary Muzaffara, przekazanego cesarzowi Aleksandrowi III z okazji jego koronacji w 1883 roku. Uroczyste otwarcie odnowionego meczetu Dżuma odbyło się w lipcu 1888 roku.
W czasach radzieckich mieściły się tu różne organizacje państwowe: departament Ministerstwa Edukacji, inne instytucje państwowe, a nawet kino.
Ostatnia renowacja meczetu Khoja Ahrar Vali miała miejsce w latach 90. XX wieku. Budynek uznano za grożący zawaleniem, co spowodowało przebudowę przez współczesnych architektów, sześcian został zburzony, a zamiast jednej kopuły, teraz są ich trzy.
Dojazd
Kukeldash Madrasah i Dżuma Mosque znajdują się tuż za Chorsu Bazaar i Chorsu Metro . Wystarczy przejść między straganami na zewnątrz w kierunku Beruniy Street. My mieliśmy meczet i madrasę, a także bazar na odległość krótkiego spaceru.
KOMPLEKS HAZRAT IMAM
Kompleks Hazrat Imam, znany również jako Hastimom to religijne serce Taszkientu. Ten niezwykły zespół architektoniczny usytuowany jest w dzielnicy Olmazor i skupia się wokół grobu Hazrati Imama.
Słynny imam był wielkim uczonym, teologiem i znawcą Koranu. Głęboko oddany religii muzułmańskiej wielokrotnie odbył hadżdż (pielgrzymkę) do Mekki, podróżował do największych miast świata muzułmańskiego, spotykał się i debatował z najwybitniejszymi uczonymi muzułmańskimi tamtych czasów. Jego wiedza o teologii była tak wielka, że w świecie arabskim został nazwany Wielkim Imamem, a jego biegłość w posługiwaniu się 72 językami, w tym tłumaczenie Tory na arabski, pokazały jego niezwykły talent lingwistyczny.
Kompleks rozbudowywany był od XVI do XX wieku, a i obecnie całkiem sporo się tam dzieje. Odwiedzając go doświadczymy połączenia historycznych i duchowych zabytków.
Medresa Moʻyi Muborak (Mudżi Mubaraka) – mieści się w niej biblioteka-muzeum, jej najcenniejszym eksponatem jest najstarszy na świecie manuskrypt Koranu.
Mauzoleum Qaffol Shoshi, centralny punkt kompleksu, oddaje hołd dziedzictwu Hazrati Imama jako uczonego i przewodnika duchowego.
Meczet Hazrati Imama z kolumnami z drzewa sandałowego i kopułami ze złotych liści, został wybudowany z inicjatywy prezydenta Isłama Karimowa w 2007 r.
Meczet Tillashayx, odnowiony w XX wieku, pozostaje tętniącym życiem miejscem kultu.
Madrasa Baroqxon (Barak Khana), to arcydzieło z XVI wieku zamówione przez Abdullaha Khana II, w której obecnie znajdziemy sklepy z pamiątkami i rękodziełem.
Kompleks jest nadal w budowie i to tak zaawansowanej, że nie dość, iż większość obiektów była niedostępna, to jeszcze dojście od metra było przez budowę. Wyburzane są wokoło domy więc szykuje się duża inwestycja.
Wracając też chcieliśmy iść przez budowę, ale policjant nie pozwolił, nie było to w sumie złe, bo droga pozwoliła zobaczyć powszednie życie mieszkańców Taszkientu.
Dojazd
Metrem do stacji Gafur Gulom i potem spacerkiem do Kompleksu Hazrat Imam. Podobno znajduje to 10 minut spacerem, ale nie przy przebudowie.
MUZEUM SZTUKI UŻYTKOWEJ UZBEKISTANU
Historia Museum of Applied Arts rozpoczęła się w 1927 roku od zorganizowania wystawy prac mistrzów uzbeckich. Stopniowo liczba eksponatów rosła, a kolekcja potrzebowała oddzielnego budynku. Tak więc w 1937 roku powstało „Muzeum Rzemiosła”. Jego kolekcja składa się z dywanów, biżuterii, tekstyliów, strojów narodowych, ceramiki i innych przykładów rzemiosła ludowego.
Muzeum znajduje się blisko naszego pierwszego hotelu Leader, dlatego znalazło się na naszej liście, mieliśmy w planach go odwiedzić, ale było już po godzinach jego funkcjonowania więc pozostało tylko obejrzeć go z zewnątrz. Bardzo przyjemna jest ta część Taszkientu, znajdziemy tu ładne wille (za solidnymi ogrodzeniami), ambasady i siedziby zagranicznych firm.
Z okien hotelu widzieliśmy oświetlone wieżowce, zmieniające kolory. Nie było to tak spektakularne jak w BAKU, ale przypominało mi podświetlane wieżowce tego miasta.
Nawet jak szukamy tylko ducha złotego wieku, to warto trochę czasu poświęcić stolicy Uzbekistanu. Mam nadzieję, że mój wpis Was o tym przekonał, bo jest to miasto, które potrafi zadziwić.
Podróż, maj 2025.